Gorąco zapraszamy

Pięć sześć siedem osiem

mambiznes.pl/forum/index.php?showtopic=7247&st=0&gopid=33512&, forumdlafirm.pl/index.php?/topic/1965-blacha-na-budynek-magazynowy-w-firmie-czy-co-innego/

Gieorgij Jełczaninow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Gieorgij Iwanowicz Jełczaninow, ros. Георгий Иванович Елчанинов (ur. 16 sierpnia 1871 r., zm. w 1924 r. w Wadowicach) – rosyjski, a następnie ukraiński (generał major), emigrant.

Ukończył korpus kadetów w Nikołajewie, zaś w 1893 r. nikołajewską szkołę kawaleryjską. Służył w stopniu korneta w 36 Achtyrskim Pułku Dragonów. W 1896 r. awansował do stopnia porucznika, w 1898 r. – sztabsrotmistrza, zaś w 1902 r. – rotmistrza. W 1907 r. przeszedł do 12 Achtyrskiego Pułku Husarzy. Brał udział w I wojnie światowej. Od września 1915 r. w stopniu pułkownika dowodził pułkiem. W sierpniu 1917 r. w stopniu generała majora objął dowództwo 12 Dywizji Kawalerii. Jesienią 1917 r. wstąpił do nowo formowanych ukraińskich sił zbrojnych. Dowodził wojskami Odeskiego Okręgu Wojskowego. W poł. lipca 1918 r. został dowódcą 2 Brygady 4 Dywizji Konnej. W styczniu 1919 r. przeszedł do wojsk Białych gen. Antona I. Denikina, obejmując funkcję komendanta Mariupola. Uczestniczył w Marszu Bredowskim, czyli odwrocie części wojsk Białych na terytorium Polski, gdzie zostały internowane. Po wypuszczeniu na wolność zamieszkał w Wadowicach. Był wykładowcą w emigracyjnej szkole wyższej Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej.

Linki zewnętrzne

Bibliografia

Siergiej S. Wołkow, Офицеры армейской кавалерии, 2004

forum.pytanieomieszkanie.pl/mieszkanie/najlepszy-wg-was-material-na-pokrycie-dachu/, torby z nadrukiem, ortodoncja katowice