Gorąco zapraszamy

Pięć sześć siedem osiem

mieszkaniowcy.forumo.biz/t185-nowy-tani-dach, forum.angora.pl/viewtopic.php?f=13&t=6903&p=25994&sid=105bae5012de69cea1719528f5fb35c6

Edmund Berezowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Edmund Berezowski
Tytularny Generał brygady Tytularny Generał brygady
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1861
Stawiszcze
Data i miejsce śmierci 30 lipca 1924
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby od 1881
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Wojska Saperskie
Główne wojny i bitwy I wojna światowa

Edmund Berezowski (ur. 25 listopada 1861 w Stawiszczach, zm. 30 lipca 1924 w Warszawie[1]) – polski inżynier, podpułkownik wojsk kolejowych Armii Imperium Rosyjskiego[2] i tytularny generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys

Służba w armii rosyjskiej

Uczył się i złożył maturę w Szkole Realnej w Białej Cerkwi. 1 grudnia 1879 roku wstąpił do 2 Konstantynowskiej Szkoły Wojskowej (2-е военное Константиновское училище) w Petersburgu. 1 sierpnia 1881 roku rozpoczął zawodową służbę w wojskach saperskich. 1 września 1884 roku rozpoczął studia w Mikołajewskiej Akademii Inżynieryjnej w Petersburgu. Do 31 grudnia 1917 roku pełnił służbę w wojskach kolejowych. Między innymi uczestniczył w budowie kolei transsyberyjskiej. W okresie od 20 maja 1918 roku do 20 kwietnia 1920 roku zatrudniony był przy budowie kolei południowo-zachodniej w Rosji. Po powrocie do kraju został urzędnikiem cywilnym w Wołyńskiej Dyrekcji Okręgowej Kolei Żelaznej. Pełnił obowiązki na stanowisku szefa sekcji drogowej.

Służba w Wojsku Polskim

Dekretem L. 2678 Naczelnego Wodza z 1 marca 1921 roku mianowany został urzędnikiem wojskowym VIII rangi i powołany do służby czynnej w Wojsku Polskim[3]. Otrzymał przydział do Departamentu VIII Budownictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Rozkazem L. 1759 ministra spraw wojskowych z dnia 27 czerwca 1921 roku przeniesiony został do Dowództwa Okręgu Generalnego „Białystok” na stanowisko szefa działu Budownictwa i Kwaterunku[4].

W październiku 1921 dekretem L. 3324 Naczelnego Wodza wydanym na podstawie Ustawy z dnia 2 sierpnia 1919 roku o ustaleniu starszeństwa i nadaniu stopni oficerskich został przemianowany z urzędnika wojskowego VIII rangi na pułkownika w Korpusie Oficerów Inżynierii i Saperów[5]. W listopadzie 1922 roku zatwierdzony został na stanowisku szefa Inżynierii i Saperów Dowództwa Okręgu Korpusu nr IV w Łodzi[6]. Przed przeniesieniem w stan spoczynku pozostawał na ewidencji 3 Pułku Saperów Wileńskich w Wilnie.

Dekretem Prezydenta RP z 12 sierpnia 1923 roku został przeniesiony z dniem 31 października 1923 roku w stały stan spoczynku, w stopniu tytularnego generała brygady, z powodu przekroczonego wieku w myśl § 72 pragmatyki oficerskiej[7]. Zmarł 30 lipca 1924 roku w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Rodzina

Był synem Juliana i Rozalii z Mikoszów. Żonaty z Janiną Przecławską. Miał dwie córki: Eleonorę (1890) i Marię „Maję” (1898-1978).

Awanse służbowe

Przypisy

  1. Dziennik Personalny MSWojsk. Nr 109 z 14.10.1924 r., s. 607.
  2. Kryska-Karski i Żurakowski błędnie podają, że był lekarzem medycyny.
  3. Dziennik Personalny MSWojsk. Nr 11 z 19.03.1921 r., s. 490.
  4. Dziennik Personalny MSWojsk. Nr 27 z 09.07.1921 r., s. 1181.
  5. Dziennik Personalny MSWojsk. Nr 38 z 08.10.1921 r., s. 1411.
  6. Dziennik Personalny MSWojsk. Nr 47 z 25.11.1922 r., s. 852.
  7. Dziennik Personalny MSWojsk. Nr 56 z 24.08.1923 r., s. 519.
  8. W wyniku zmiany stopni wojskowych przeprowadzonej w 1884 r. awansowany z pominięciem stopnia podporucznika.
  9. Piotr Stawecki nie podaje daty tego awansu.

Bibliografia

  • Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione, s. 74,
  • Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa 1994, ​ISBN 83-11-08262-6​, s. 75,
forum.meble.pl/czy-mozna-samodzielnie-wyczyscic-dach,temat5502,41,1.html, torby z nadrukiem, ortodoncja katowice